26-01-11

XCO

xco.jpgIk weet uit ervaring dat ik voorzichtig moet zijn met het introduceren van nieuwe loopschoenen. Ik weet dat. Ik weet dat ik met een klein aantal kilometers moet beginnen, anders wacht mij één of andere blessure. Maar het liep zondag zo goed, dat ik 14 km met mijn nieuwe vriendjes heb gelopen. Stom, stom, stom. Maandag had ik pijn aan de buitenkant van mijn schenen. Allé, pijn is een groot woord, maar het was toch gevoelig. Dat komt er van als je denkt het beter te weten. Eigen schuld, dikke bult.

Dus lieten we het verstand toch maar spreken, en besloot ik om dinsdag niet te gaan lopen. In de plaats daarvan zou ik gaan spinnen. Zo gezegd, zo gedaan. Iets voor half acht stond ik paraat, samen met één van mijn zussen. Toen we op weg waren naar de zaal en ik daar veel vrouwen maar geen enkele spinningfiets zag, bekroop mij de twijfel. ’t Was toch wel om half acht spinnen? Of om half negen? Even gaan navragen en wat denk je? Om half negen, natuurlijk! Dat komt er van als je het uurrooster niet grondig nakijkt. Stom, stom, stom.  Alweer.

De brave man achter de toog raadde ons aan om gewoon mee te doen met de ‘sport’-sessie die om half acht werd gegeven. We overwogen even: nog een uur wachten of toch maar meedoen? Iets nieuws proberen? We besloten onze kans te wagen en gewoon mee te doen. 

De sessie die gegeven werd heette “XCO”. Je hebt daarvoor een soort koker nodig, die gevuld is met wat zand. Het ding is zo’n 30 cm lang en je kan uit verschillende diktes kiezen. Het is de bedoeling dat je dat ding in je armen houdt en heen en weer schudt. Niet zomaar wat zwaaien, neenee, je moet er strakke welomlijnde bewegingen mee uitvoeren. En dat alles op het ritme van muziek.. De instructeur was een bevallige jongeman wiens spierencorset veel XCO-sessies deed vermoeden. Tot zo ver nog geen probleem. De aanwezigen waren allemaal vrouwen, wat bij mij al een zeker vermoeden deed rijzen, maar kom, ik heb al geleerd dat het soms beter is af te wachten ipv altijd een oordeel klaar te hebben. 

We begonnen er aan. Hoog tijd, vond ik, want ik had het ferm koud. Eerst een opwarming. Benen lichtjes uiteen en wat gebogen, heupen stil en schudden maar. Van links naar rechts en van rechts naar links. Soms traag, soms snel. Soms met een pauze, soms zonder pauze. Soms 2 keer snel en 1 keer pauze. Soms links pauze houden, soms rechts pauze houden. Dan moesten we diagonaal gaan schudden, van links boven naar rechts onder. Tot overmaat van ramp werd van ons verwacht dat je er nog huppelpasjes ging bijdoen. Op het ritme van de muziek wel te verstaan. Linkerarm omhoog wil zeggen rechterbeen omhoog, en vice versa. Dit ging mijn motorisch vermogen te boven. Er schortte blijkbaar iets aan mijn arm-been-coördinatie, om het zachtjes uit te drukken. Meerdere keren lag ik plat van het lachen omdat noch ik, noch mijn zus konden volgen.

Na 5 minuten wist ik het al: dit is niks voor mij. Als ik sport, wil ik me moe maken. Ik wil zweten, ik wil het gevoel hebben dat mijn lichaam moet werken. Ik wil niet moeten nadenken welk huppelpasje ik moet maken, of ik mag doorgaan of pauze moet houden. Ik wil kunnen stoempen of stampen – lees: kunnen fietsen of lopen. Verstand op nul en afzien.

Na elke 10 minuten stopten we even om “te bekomen”. Ik hoorde de vrouwen rondom mij zuchten en zag hen gretig drinken. Ik snapte er niks van. Ik zweette nog geeneens. Ik had het niet meer koud, maar daar was ook alles mee gezegd. 

Op een gegeven moment lachte ik naar mijn zus, alsof ik me aan het amuseren was. Maar zoals gewoonlijk moet mijn gezicht echt boekdelen gesproken hebben, want ze zei me vlakaf: “als je kon, was je nu weg, hé?” Helemaal goed geraden. Nogmaals het bewijs dat ik echt geen komedie kan spelen. Maar dat wist ik al langer, haha.

En wat hebben we nu geleerd, na al dat motorisch geklungel, na de duidelijke manke arm-been-coördinatie, na die buikspieroefeningen met zwaaiende heupen en benen, met andere woorden, na de eerste XCO-sessie? 

DAT DE SPINNING OM HALF NEGEN BEGINT!!!!

19:28 Gepost door Sandy in Training | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

half negen op dinsdag wel te verstaan he :-)

Gepost door: Vanessa | 26-01-11

Je bent niet de enige die de vaardigheid van de juiste motoriek ontberen!

Gepost door: Tiny | 26-01-11

haha, 'k zie het al zo voor mij! Ik ben ook een arm-been-coördinatie-ramp, 't zou dus ook niks voor mij zijn. Zelfs zumba-dinges is niet aan mij besteed.
Dus volgende week op het juiste uur naar de fitness hé!

Gepost door: Ruthje | 27-01-11

De commentaren zijn gesloten.