24-12-10

Trop is teveel

Trop is teveel, zei Vandenboeynants en ik geef hem gelijk. De hoeveelheid sneeuw die hier de laatste dagen is gevallen is niet meer normaal. Dat blijft maar komen.

Eigenlijk is het raar: met uitzondering van vorig jaar, hebben we de voorbije 10 jaar nauwelijks sneeuw gezien. Als er eens witte vlokken uit de lucht kwamen vallen, moesten we ons naar het raam reppen en met volle bewondering het fenomeen gadeslaan want 2 uur later was alles verdwenen en moesten we minstens een heel jaar wachten tot de volgende kans zich voordeed.

Ik herinner me zelfs een winter dat ik mijn warmste loopbroek welgeteld één keer uit de kast heb gehaald, omdat het toen gevroren had, wat vrij uitzonderlijk was. De relatief warme winters waren een zegen voor de muggen en ander zomers rondvliegend gespuis, want die hadden niets te vrezen. De opwarming van de aarde, weet je wel. Vorige winter wisten we niet wat ons overkwam: wéken aan een stuk zag alles wit. En deze winter lijken we dezelfde weg op te gaan. Alleen heb ik de indruk dat het de laatste dagen wel héél véél op korte tijd heeft gesneeuwd.

Een paar details uit onze tuin:

  056.JPG

 

 

 

 

 

 

 

 

 

052.JPG Zoals ik vorige keer al geschreven heb, is het wondermooi om in verse sneeuw te lopen, maar als hij kniehoog komt wordt het toch een ander verhaal. Bovendien is het een pest als je de baan op moet. Sinds ik 2 winters terug los door onze garagepoort van het huis ben geschoven met onze auto, heb ik een ferme schrik gepakt van rijden in de sneeuw. Het machteloze gevoel als je remt en dat de auto niet reageert maar gewoon dóór rijdt…brrr. Het staat me nog zo voor de geest. En dan dat geluid van botsend metaal…

Soit. Iets anders nu.

Sinds kort beoefen ik ook een andere sport: spinning. Ik had er de eerste keer mee kennis gemaakt ten tijde van het A-Team-project van de Runner’s World. Het is keileuk om te doen en heeft veel van lopen weg: je kan er jezelf mee afbeulen als je dat wil of je kan het wat rustiger aan doen. Dat heb je allemaal zelf in de hand. Bovendien kan je jezelf overgeven aan het ritme van de muziek en dat vind ik geweldig. Ik en muziek, dat is altijd al een goeie combinatie geweest.

Soms moeten we spurtjes doen en de benen zo snel als enigszins mogelijk is laten ronddraaien. Zonder weerstand. Hoewel ik alles geef wat ik heb en bijna van de fiets af wip, merk ik dat er mensen zijn die bijna 2 keer zo snel als ik ronddraaien. Ik snap dat niet. Ik heb nu toch iets dat voor conditie kan doorgaan, en mijn kuit- en dijspieren hebben toch al 9 jaar looptraining achter de rug. Dus ik wil maar zeggen, mijn lijf is wel iets gewoon. Maar die rotatiesnelheid kan ik niet aan. Al een geluk dat mijn schoenen vastgesnoerd zitten, anders zou ik echt van de fiets afwippen Knipogen

Tot mijn verbazing schalde er gisteren een stevige metalplaat uit de boxen. Ik had het nummer nog nooit gehoord maar het beviel me zo dat ik achteraf aan de instructrice ben gaan vragen van wie het was. Een groep waar ik nog nooit van gehoord had: Sabaton. Het nummer kwam als derde in één reeks voorbij, terwijl we een zogenaamde beklimming aan het doen waren. Ik had de weerstand al diverse keren hoger gezet, mijn dijspieren moesten echt duwen om de trappers omlaag te krijgen. Ik voelde mijn beenspieren branden. Het ritme van mijn adem ging sneller en sneller en het zweet gutste van mijn hoofd. Ik stond recht op de trappers en bleef fietsen. Ondertussen voelde ik de gitaarriffen in mijn maag en bewoog ik perfect op het ritme van de muziek. En maar volhouden.  Ogen dicht, hoofd naar beneden. Trappen. Afzien. Sporten. Léven.  Zalig.

11:02 Gepost door Sandy in Spinning | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

niet slecht, maar nu ook weer niet onveoorstelbaar verrassend, die Sabaton (kende ze ook niet) ...
Heeft VDB ook nie gezegd dat ze ooit zijn pijp hebben afgesmeten met sneeuwballen, of herinner ik me dat verkeerd!?

Gepost door: geert | 24-12-10

Heb inmiddels ook al mijn buik vol van sneeuw, zelfs in de vorm van ballen. Maar ijs kan er nooit genoeg zijn; ik krijg plots goesting in een dame blanche.
Prettige feesten en zo...

Gepost door: Mark | 24-12-10

Goeie kerstdagen gewenst en volgend jaar veel gezondheid en geen blessures!

Gepost door: Tiny | 24-12-10

twas idd ni simpel vandaag, bij mij in de buurt ook soms kniehoog :-) ben toch maar erdoor gegaan; de marathon gaat zichzelf niet lopen natuurlijk :-) maar ietsje minder mag voor mij nu wel :-)
ik ga ook super graag spinnen maar geen geld voor een abo en een beurtenkaart is ook zo duur... :( ik "spin" soms op mijn koersfiets op de rollen maar dat is toch niet hetzelfde...

fijne feesten!!!

Gepost door: Jess | 24-12-10

Sandy,

weeral een leuke blog geschreven, hoor! En ik deel ook vaak jou mening over "de dingen des levens". Blijf dit volgend jaar ook zo doen :-)

En wat de sneeuw betreft: VERSCHRIKKELIJK! Maar... er is niets zo leuk om als eerste je voetstappen in verse sneeuw te zetten. Bekijk het dus maar van de positieve kant.
Hopelijk zien we je ook weer in actie op één of andere jogging in 2011.
Prettige Kerst én de àllerbeste wensen voor 2011!!!

Gepost door: Hild Hillen | 24-12-10

Prettige feesten

Gepost door: marnix | 27-12-10

De commentaren zijn gesloten.