16-12-10

Wat flauwe zever

afvoer.jpgSoms zijn er zaken waarvan ik me afvraag wie er ooit op dat idiote idee is gekomen. Soms voel ik een ergernis ontstaan en zou ik ze Goedele-gewijs graag door de afvoer gooien. Met de glimlach, weliswaar. 

Een kleine opsomming:

 -         Ik heb mijn hele leven speculAAs gegeten. De Sint bracht vroeger een pakje speculAAs en in de winkel lag er speculAAs in het schap. Tegenwoordig bestaat dat koekje niet meer, nee nee, tegenwoordig eten we speculOOs en smeren we speculOOspasta op onze boterham. Staat dat wat hipper of wat is de belachelijke redenering hierachter?

 -         De feestdagen komen eraan en we worden bedolven met richlijnen hoe we ons feestelijk moeten aankleden. Nu ben ik de eerste om er vreugde in te vinden om mezelf op te taloren, zoals ze dat bij ons zeggen, maar bij temperaturen van rond het vriespunt ga ik mezelf echt niet in een mouwloos kleedje hijsen. Wie verzint het om een kleedje zonder mouwen aan te doen en met blote armen wat te staan bibberen? Het mag er nog zo feestelijk uit zien als het wil, ik doe warme LANGE mouwen aan. Ik ken wel andere truukjes om mijn outfit net dat beetje meer te geven Stoer

 -         Nee, ik koop geen looprokje omdat dat “in” schijnt te zijn. Dan mag ik de grote uitzondering zijn, het zal me worst wezen. Ik doe een broek aan om te lopen. Punt.

 -         Ik zeg het nog eens voor de honderste keer: ik ben NIET geboren op de dag van de onnozel kindekes! Echt niet! Ik ben de dag ERNA geboren, om half tien in de voormiddag, dus ik ben GEEN randgeval. Gesnopen? LachenLachenLachen

 

 Maar evengoed zijn er zaken die ik verheerlijk. Evenzeer met de glimlach:

 

 -         Degene die van die zakjes heeft uitgevonden die warm worden als ze met lucht in aanraking komen, en die je lekker in je handschoenen kan steken. Zàlig! Ik heb de voorbije dinsdag met warme vingers kunnen lopen. Zeer uitzonderlijk in de periode tussen september en mei.

 -         Aan degene die mij getrokken heeft voor Kerstmis: met de heruitgebachte CD-box van “The darkness on the edge of town” kunt ge mij heel blij maken! Maar ik ben ook content met “The Promise”. Zeg nu nog eens dat ik een moeilijke ben.

 -         Ik “moet” de laatste tijd niks van mezelf. En dat is een geweldig gevoel. Ik “moet” niet gaan lopen, ik “moet” niet kuisen, ik “moet” niet lachen als ik niet vrolijk ben. Zo simpel. Waarom ben ik daar nog niet eerder op gekomen?

 -         Alle dokters en medicijnen die mijn vriendjes, vriendinnetjes en familie helpen om weer gezond te worden, zij het dmv een spuit, een operatie of chemo. Ik duim voor jullie! Toi, toi, toi!!

 

Oef. Dat luchtte op.

15:02 Gepost door Sandy in Zever | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Goed zo Sandy een goed voornemen zo nog net voor de afloop van het nieuwe jaar.

Gepost door: Tiny | 16-12-10

We beseffen soms hoe moeilijk we het onszelf soms maken, bij mij (moet) in 2011 het woord 'moeten' ook wat minder voorkomen. Dan valt er al een hele druk van je schouders !

Gepost door: els Van der Kaa | 19-12-10

Mijn liefste Sandy (ik dacht, laat er ons eens een nieuwjaarsbrief van maken ...),

ik deel zowat 75% van je mening in verband met ergernissen:
ja, ik eet nog steeds speculAAs, en dat is iets om te bijten, niet om te smeren, ja, het is belachelijk om onderkoeling te riskeren om op de foto's uit de boekskes te lijken (er komt niet voor niets 'lijk' in da woordje hé!?) en nee, mij zal je ook nooit in een looprokje zien rondhossen.
Anderzijds ... over dat van dat randgeval ... hmmmm ... 'k weet nie ... ;-)

Gepost door: geertvdd | 20-12-10

Leuke blog! Was op zoek naar een plaatje van koude handen en kwam per toeval op jouw blog uit. Leuk om te lezen!

Gepost door: Conny | 23-02-11

De commentaren zijn gesloten.