01-08-10

Rock 'n Roll Marathon

Ik zat vanmorgen bij mijn ouders thuis, toen Chris aanbelde om te zeggen dat ze niet mee kon doen met de Rock’n Roll (halve) Marathon van Viersel naar Antwerpen. Ze had haar betalingsbewijs meegenomen zodat iemand anders van haar inschrijving gebruik kon maken.

Mijn vader zou sowieso meedoen, hij had zich ook al vooringeschreven.

 

Ik had al getwijfeld of ik niet zou meedoen. Just for the fun of it. Maar gezien mijn trainingsintensiteit van de laatste 2 maanden, leek een halve marathon me net een brug te ver.

Een rustige duurloop in mijn eentje zou het worden. Tot Chris aanbelde dus. Tja, ik geloof niet in toeval, dus alles wees er op dat ik toch zou “moeten” meedoen J. Maar ik was gewillig slachtoffer, hoor.

 

boze blik.jpgToch nog even getwijfeld: ik had namelijk helemaal geen extra koolhydraten gegeten vandaag, eigenlijk alleen maar een kiwi vanmorgen….Ik had donderdag 16 km gelopen en vrijdag intervals gedaan op de piste en de laatste dagen ook nog eens alles tesamen 34 km gefietst. Niet echt uitgerust, dus. Ik zag Coach Mario al in gedachten met een kwade blik op me neerkijken. De vermanende vinger hoog opgestoken. Dus ik begon al te argumenteren:

  • “Ja maar, ik ga hem maar als training lopen, niet snel dus. Echt niet.”
  • “En ik moet nodig wat extra calorieën verbranden.”
  • “En ik moest toch sowieso een duurloop van 15 km doen volgens het schema, dus een paar km’s meer is toch niet zo erg?”
  • “Het is voor het goede doel, voor het Kinderkankerfonds.”
  • “Kid van Thienen organiseert ‘m, en er zullen onderweg diverse bandjes spelen, dus het lijkt wel een gezellige bedoening te worden.”
  • “Als ik niet mee ga, moet mijn vader alleen lopen” (ok, toegegeven, dat klinkt zwak)

 

Om 11 uur dus in allerijl pistolekes met poepgelei gegeten, in de hoop dat dat nog voor wat extra brandstof zou zorgen.

 

Omdat het de bedoeling was dat de mensen zich echt zouden amuseren, werden er ook fietsers op het parcours toegelaten. Dus ging Robin meefietsen in zijn bollekestrui en zijn koersfietske.

 

Roger_daltrey.jpgHet was wel te merken dat het een eerste keer was dat dit georganiseerd werd, omdat er verscheidene beginnersfouten werden gemaakt bij de inschrijving (en onderweg en bij de aankomst). Nu ja, het was geen stormloop van volk, dus niet erg. In de wachtrij bij de inschrijvingen merkte ik op een gegeven moment een man naast me op. Ik moest 2 keer kijken want hij was het evenbeeld van Roger Daltrey. In zijn jonge jaren wel te verstaan. Die krullekes! Om verliefd op te worden. ’t Is dat we in 2010 leven en Roger Daltrey er 30 jaar geleden zo uitzag, dus echt twijfelen moest ik niet doen.

 

Voor de eerste keer liep ik met een Datatag, zo’n chip in de vorm van een plastic bandje dat je tussen je veters moet steken en de uiteinden aan elkaar moet vastplakken.

Om 14.30 u mochten we vertrekken. Ik vreesde nog een beetje dat het wedstrijdvirus mijn tempo de hoogte in zou jagen, maar mijn verstand zegevierde vandaag. Rustig aan, Breugelmans!

 

Ik heb de hele tijd alleen gelopen. Soms wat haasje-over gespeeld met andere deelnemers, maar over het algemeen liep ik alleen. Het was genieten onderweg, omdat we altijd naast de vaart liepen en ik een comfortabel tempo liep, zo’n 9 km/u. Perfect loopweertje: geen zon, niet te warm en een beetje wind.  De hartslag bleef de eerste km’s rond de 150 hangen, wat ik meer dan behoorlijk vond. Daarna steeg hij wel, maar gemiddeld had ik 158 hartslag en 9,3 km/u. Totale afstand: 21,5 km. Nog nooit een halve marathon met dergelijk gemak gelopen.

 

Robin hield om beurten mij en mijn vader gezelschap.

“Vava heeft nu wel een grote voorsprong, hoor mama. Ik sta hier zeker al 10 minuten te wachten op jou.”

“Vava zegt dat je wat sneller moet lopen!”

Jaja.

Niks daarvan. Ik zou op mijn gemakske lopen en geen zotte kuren uithalen.

 

Onderweg heb ik inderdaad diverse bandjes horen en zien spelen. De toeschouwers waren niet talrijk, maar wel zeer fijn want ze moedigden ons aan met welgemeend applaus. Dat geeft toch altijd een boost(je).

 

Rijstpap.jpgDe laatste 2 km reclameerden mijn heupgewrichten wel wat, en ik was toch weer zo blij om de finish te bereiken. De laatste km’s liepen we tussen de industrie in Antwerpen Noord. Ik zag een toren met het logo van “Candico”. Dat kwam me bekend voor. Was dat niet een merk van bruine suiker? Bruine suiker deed me denken aan rijstpap, en plots overviel me een ongelofelijke goesting in rijstpap. Honger! Goesting! Het was tenslotte al van 11 u geleden dat ik gegeten had. Ik moest en zou rijstpap koken vanavond J 

 

Bij de finish spraken diverse mannen Robin aan. Ze deden alsof hij Lucien Van Impe was, met zijn bollekstrui, en vertelden hoe vaak ze hem onderweg hadden zien fietsen. Hij straalde. J

 

Zelf merkte ik allemaal zout op mijn gezicht, zelf op mijn armen en benen! Waarschijnlijk omdat de constante wind op het parcours het zweet direct liet opdrogen en er dus niks kon "weglopen".

 

Ik heb hem nog eens gelopen, die halve marathon. Ik weet weer hoe het voelt om 21 km in de benen te hebben. De motivatie is er 100% terug om er een goei lap op te geven de komende maanden, zodat die tijdsbarrière van 2 u op de halve marathon van Eindhoven eindelijk eens gebroken wordt.

 

Oh ja, ik zou het nog vergeten: de rijstpap was geweldig lekker!

23:19 Gepost door Sandy in Wedstrijd | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

gij zijt toch wel een straffe.

Gepost door: marina | 02-08-10

Goed werk!! Breugelmans

Gepost door: Tiny | 02-08-10

Goed gedaan Sandy,het kinderkankerfonds is echt een grote hulp!!!

Gepost door: zoet | 02-08-10

Heel gezellig die kleinere organisaties, je hebt er duidelijk van genoten dus ik denk niet dat Mario daar een probleem mee zal hebben ;).
Grt

Gepost door: wendy | 03-08-10

Proficiat met je prestatie.
Ik heb je zeker en vast wel zien voorbij komen. Wij waren er ook bij, maar dan aan de Rock 'n' Roll kant. We stonden een stukje voor die Candico, bij De Boer namelijk.
Meer info over ons vind je op www.roadhouse61.webs.com
Hopelijk tot bij de volgende editie van de Rock 'n' Roll Marathon ;-)

Groetjes,
Eric B.

Gepost door: Eric B. | 03-08-10

what the fuck is poepgelei nu weer ?!?! :-)))
Zo'n rock&roll halve marathon is precies ook nog iets voor mij, jammer dat het zo ver is... (flauw excuus ;-)) Maar Breugelmans: goed gedaan meid ! in Eindhoven moeten we toch echt eindelijk es meeten he :-)

Gepost door: chris | 05-08-10

voor zover mij bekend is poepgelei een ander woord voor die Luikse Stroop, heel dik en denkelijk ook wel suikerrijk...

Gepost door: Eric B. | 05-08-10

De commentaren zijn gesloten.