23-06-10

De Behandeling + Shock Absorber Run

Vanmiddag kwam ik op dezelfde plek moeder eend tegen met maar één kuiken. Oei, waar is het tweede eendje? Ze stoorde zich totaal niet aan het verkeer en waggelde op haar dooie gemakske de straat langs. Bijgevolg vraag ik me af of het één met het ander te maken heeft. Je moet je kinderen verkeersregels bijbrengen, mama eend!

Om te vermijden dat het hier een echte eendenblog wordt, ga ik het over 2 andere onderwerpen hebben: een nieuw gelezen boek en om in de sfeer van het lopen te blijven: een nieuwe sportbeha. 

de behandeling Mo HayderEerst het boek: ik had ooit al een boek van Mo Hayder gelezen (Vogelman) en herinnerde me dat ik dat in één ruk uitgelezen had. Wreed spannend.  Nu heb ik “De Behandeling” gelezen. Het is een soortement vervolg op “Vogelman” in die zin dat het hoofdpersonage hetzelfde is en deze specifieke verhaallijn gevolgd wordt. Maar er wordt genoeg naar het verleden verwezen om alles te kunnen begrijpen. Je kan dit boek dus als een zelfstandig verhaal beschouwen. Een politieman is op jacht naar een verdwenen jongetje en natuurlijk ook naar de schuldige.

Het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van de politieman, maar ook vanuit de slachtoffers en vanuit de dader. Deze diverse invalshoeken op hetzelfde verhaal groeien tot een climax naar het einde van het boek, waar alles tesamen komt.
Het is ongemeen spannend geschreven, en ik had vaak moeite om te stoppen met lezen. “Nog een paar bladzijden en dan leg ik hem weg”
J

De schrijfster is een expert in het kiezen van de juiste woorden. Ze kan met een paar rake beschrijvingen een welbepaalde sfeer oproepen. In die mate zelfs dat ik op een gegeven moment van het boek moest wegkijken omdat het me zo naar de keel greep. Ik kon even niet verder lezen. Zo rauw. Direct vroeg ik me af waar ze het hààlt om zulke situaties te schetsen maar op de achterflap had ik gelezen dat ze door haar ervaringen met het meelopen met de politie in real life, geen beroep moest doen op haar fantasie. Dit alles maakt dat het boek me niet direct losliet, en ik er onbewust een paar dagen mee bezig was, zelf moeder zijnde. Lopen er in onze wereld echt zo’n schepsels rond? Ik prijs me gelukkig dat het de ver-van-mijn-bed-show is.

Besluit: als je een goei boek wil meenemen op vakantie…dan kan ik deze zeker aanbevelen.

new-shock-absorber-run-bra2 Om van Brussel op nief pataate te springen zoals wij dat hier zeggen, nu mijn commentaar op de nieuwe Shock Absorber Run, die speciaal gemaakt is voor vrouwen die….tatatataaaa ….lopen! Of kon je dat al van de benaming afleiden? Hij is speciaal ontworpen om de platte-acht-vormige beweging die de borsten tijdens het lopen maken, op te vangen.

Laat ik al beginnen met te zeggen dat hij is goedgekeurd. Ik heb er een uur mee gelopen en had nergens last van schaafwondjes of irritaties. Dat is al een ferm pluspunt. Hij zit lekker en houdt mijn heuveltjes vrij goed in bedwang. Een tweede groot pluspunt. Maar er is ook een maar. In tegenstelling tot zijn voorganger duwt hij het hele zaakje nogal plat. Alle vorm verdwijnt. Maar op zich vind ik dat nog niet zó belangrijk.

Wat ik wel lastiger vind, is dat ik nog geen manier gevonden heb om hem aan te doen zonder hulp. Het zit namelijk Shock Absorber Runzo. Een gewone beha kan ik aantrekken en blindelings op mijn rug vastmaken. Een sportbeha moet bij mij echter zodanig strak zitten, dat ik de haakjes niet op mijn rug kan vastmaken, dat moet ik kunnen zien. Dus doe ik hem achterstevoren om (zonder de bandjes al om mijn schouders te doen), maak de sluiting onder mijn ogen vast, draai hem verder zodat de voorkant aan mijn voorkant zit en de achterkant aan mijn achterkant, en doe dan de bandjes omhoog. Deze nieuwe Shock Absorber heeft echter een verbinding op de rug tussen de 2 schouderbandjes. Dat zit reuzegoed tijdens het lopen en voorkomt dat de bandjes zouden afzakken. Je kan deze verbinding losklikken, wat nodig is om hem aan te trekken op de manier die ik hierboven beschreven heb. Maar dan moet je dat terug vastklikken.

Ik ben jammer genoeg niet zo lenig dat ik dat mijn armen ver genoeg over mijn schouders kan draaien. Dus heb ik een tweede persoon nodig om dat ding vast te klikken. Dat is meestal geen probleem, maar als je alleen thuis bent, tja… Als je deze beha kan aandoen op de gewone manier en je in staat bent om de haakjes blindelings te sluiten op je rug, dan stelt het probleem zich niet, natuurlijk. Maar zoals gezegd lukt mij dat niet.

Er zijn geen gespjes aan de bandjes vastgemaakt om ze losser of vaster te zetten, maar je kan ze wel verstellen door ze in een ander gleufje te steken. Dit is ook een pluspunt omdat de bandjes tijdens het lopen niet losgeschud kunnen worden.

Shock Absorber 2Al bij al dus een plus voor deze sportbeha, maar ik heb toch een voorkeur voor zijn voorganger. Die heeft een voorgevormd silhouet dat hij behoudt als je hem aandoet en die kan ik alleen aandoen.

 Let wel! Er zijn diverse modellen Shock Absorber op de markt. Mijn voorkeur gaat dus uit naar het type Shock Aborber B109D.

14:18 Gepost door Sandy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Dag Sandy,
Ik heb je zien lopen in Minderhout, en je kwam me inderdaad bekend voor. Mooie artikelen in de Runners World. Je zal me niet kennen, ik ben nu een goed jaar lid van AVN Hoogstraten, een club in de buurt dus. Ik wordt stilaan fan van je blogs, nu ook van dit artikel. Ik ben ook op zoek naar een goeie sport BH, loop nu met één van Marie Jo (het setje dat Yanina Wickmayer heeft geshowd in die reclamefilmpjes. Maar ik wil eens een model zonder beugel proberen.
Mijn volgende uitdaging wordt de halve marathon in Etten - Leur in het najaar, ik liep ook al Antwerpen en Brussel in ongeveer dezelfde tijden dan die jij aan je rechterkant van je blog vermeld. Volhouden doen we alleszins, misschien komen we elkaar nog eens ergens tegen. Volgende week op de aflossingsmarathon in Rijkevorsel, wie weet ! Veel loopplezier nog.

Gepost door: Els Van der Kaa | 23-06-10

De commentaren zijn gesloten.