16-06-10

De klok

clock Zondagmorgen. Ik open mijn ogen, kijk naar de klok. De wekker heeft geen lawaai gemaakt. Waarom niet? Omdat het zondag is. Jeuj, ik kan lang slapen! Ogen terug dicht, efkes omdraaien en ik vertrek terug richting dromenland. Dat is althans de bedoeling, maar het lukt me niet. Ik kan mijn geest niet terugzetten op non-actief. Goed, dan niet. Ik lig in bed en luister naar de vogeltjes die buiten kwetteren. Ik zie de zonnestralen door het raam. Ik besluit wat te blijven liggen en te rusten.

Ik voel me nog zo moe. Nu heb ik de gelegenheid om te slapen, maar het lukt me niet. Ik herinner me een tijd – zo’n 20 jaar geleden – dat ik zaterdags speciaal de wekker liet aflopen om te kunnen beseffen dat het zaterdag was en ik mocht blijven liggen. Om dat heerlijke gevoel te krijgen dat er niets moest. Dat ik gewoon verder kon slapen zo lang ik wilde.

Ben ik echt oud aan het worden? Dat is toch een typische ouderdomskwaal, hé? Wel willen slapen maar niet kunnen.

Ik merk eveneens dat ik de laatste weken ’s morgens wakker ben vóór mijn wekker afloopt.  En dat is niet omdat ik er ’s avonds zo vroeg in lig en ik ’s morgens uitgerust zou zijn. No way! Ik lig er wel op tijd in, maar geraak dan weer niet in slaap. Soms lig ik nog 1 of 2 uur klaarwakker in bed. Te wachten.

horloge herstellen 2Volgens mij is dat mijn biologische klok. Zou er geen horlogemaker zijn die dat terug goed kan afstellen?

Ik heb een idee! Als ik nu eens terug wat meer en wat regelmatiger ging lopen? Dan is mijn lichaam echt moe en val ik misschien wat vlugger in slaap? Proficiat, Breugelmans, ben je daar zelf op gekomen?

Toen ik zondagmorgen opstond, voelde ik niks van de wedstrijd zaterdag. Het waren dan ook niet de spieren die geprotesteerd hadden, maar wel de longen.  Aangezien ik in mijn eigen beleving toch wel serieus gesport had zaterdag (???), vond ik dat ik zondag een rustdag verdiend had. Ik ben zelfs niet met de fiets naar de bakker geweest maar met de auto. EN ik heb bij hoge uitzondering koffiekoeken gekocht. Ik ben psies echt op het slechte pad….

Gisterenavond had ik de beentjes echter ingesmeerd (met muggenmelk) om de bergskes van Westmalle te gaan bedwingen. En tijdens het lopen heb ik een leuke afspraak gemaakt met Marjo: ik ga namelijk samen met haar lopen tijdens het laatste deel van haar mini-triathlon volgende week vrijdag.

machiavelliIk schrijf zeer bewust niet dat ik haar ga hazen, want dat zou een flagrante leugen zijn. Ik kan namelijk helemaal niet sneller lopen dan Marjo. Wat ik wel kan doen, is haar mentale ondersteuning zijn, en in haar nek blazen. Misschien dat mijn gehijg haar zo irriteert dat ze vanzelf sneller gaat lopen? Het doel heiligt de middelen, zei Macchiavelli. Bij deze…

14:56 Gepost door Sandy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

20 jaar geleden? Volgens mij was je toen nog te jong om de klok te kennen!

Gepost door: tiny | 16-06-10

De commentaren zijn gesloten.