01-05-10

Motivatie

puzzelEr zijn dagen dat ik niks te vertellen heb, dat ik totaal geen behoefte voel om iets aan de wereld mee te delen. En soms zijn er dagen dat ik elke dag iets wil posten, hoe pietluttig het onderwerp ook mag zijn. De voorbije weken was vooral het eerste het geval.

Nochtans, voor wat hoort wat, want blogjes lézen doe ik nog altijd en heel graag zelfs. En dus heb ik me voorgenomen om terug wat beter mijn best te doen.

De voorbije weken zijn er wat troubles geweest hier thuis: Mark heeft enkele dagen in het ziekenhuis gelegen met een hevige buikgriep, die hij daarna aan mij heeft doorgegeven. Bij mij was het gelukkig minder erg (vrouwen zijn nu eenmaal een sterk ras, hé) maar toch heb ik een dag of 10 niet gelopen. De laatste dagen voor de 10 mijl in Antwerpen had ik wel bij de club kunnen gaan trainen, maar ik wilde het risico niet nemen om daar iemand te besmetten. Stel je voor. Ze zouden er niet mee kunnen lachen hebben. Ach, soms moet je gewoon je verstand gebruiken, zelfs al heb je daar maar een klein beetje van.

De 10 mijl heb ik niet kunnen lopen hoewel mijn naam wel in de uitslag staat. Ik had me net ingeschreven en betaald, toen ik hoorde dat ik die dag op een communiefeest verwacht werd. Nancy heeft dan met mijn nummer gelopen.

Het volgende doel is Brussel einde mei. En daar wil ik er een lap op geven. Vorig jaar kon het me allemaal niet interesseren, maar dit jaar wil ik nog eens een poging wagen om onder de 2 uur te duiken. Het zit allemaal in het koppeke. Dat weet ik 100% zeker. Natuurlijk moet je er ook voor trainen, maar waar een wil is, is een weg.

De allereerste keer dat ik in Brussel liep, finishte ik na 2u en 36 seconden. Die 36 seconden hebben me een heel jaar dwars gezeten, en dus moest en zou ik dat het jaar later goedmaken. Wat ik ook heb gedaan.

Eens je een wedstrijd één keer hebt gelopen, weet je wat je te wachten staat. Waar de moeilijke stukken zitten, waar je een beetje snelheid kan maken, en vooral, hoe je je wedstrijd moet indelen. Iedereen zei me op voorhand: “hou nog maar wat over voor op de Tervurenlaan” en inderdaad, de Tervurenlaan is nog iets anders dan eender welke tunnel.  Je hebt dan namelijk al 17 km in de benen zitten, je hebt al wat tunneltjes en heuveltjes en vals plat achter de rug, en vooral: je hebt al 17 km aan een stuk moeten inhouden, voorbijsteken, optrekken, opzijspringen. Dat kruipt in je kleren.  En als je tegenslag hebt, schijnt de zon die dag, dus heb je ook nog eens last van de warmte. 20 km aan een stuk.

Waar was ik gebleven? Oh ja, op de Tervurenlaan bij mijn 2e deelname. Mijn dijen voelden als 2 blokken beton, ik gaf mezelf even tijd om aan de laatste drankpost een bekertje naar binnen te gieten en toen zei ik tegen mezelf: “Luister, Breugelmans, je gaat naar boven lopen zonder te stoppen. Zelfs al maak je amper nog snelheid, toch blijf je lopen!” En dat deed ik. Mijn benen stonden op ontploffen toen ik boven aan kwam, maar één blik op mijn horloge zei me dat het nog mogelijk was. Die laatste km heb ik nog meer dan 11 km/u gelopen. En ik finishte in 1u 57 min. Spijtig genoeg is dat niet officieel geregistreerd geweest omdat de organisatie de medailles vlak na de matten uitdeelde, waardoor het aanschuiven was vooraleer je over de matten kon gaan. Maar ik had het gehaald en was reuzefier op mezelf.

Daarna is het me nooit meer gelukt om onder de 2 uur te duiken. Waarom zou het me dit jaar wel lukken? Zoals ik al zei: het zit in het koppeke. Motivatie is oh zo belangrijk, zoniet alles.

Qua training zit het wel goed: ik loop nog altijd 3 keer per week. Gisteren bij het inlopen had ik een hartslag van 128 voor een tempo van 8,6 km/u. Dat is niet slecht voor mij. Ons mannen waren met de fiets meegereden naar de brug. Daar zouden ze met mij koerske gaan doen om om het eerste boven te geraken. Ik wilde niet enkel de bruggen lopen om de heuvels wat in mijn benen te hebben, ik wilde vooral ook leren al lopend te recupereren. Dat is wat Mark me zo vaak zegt, en af en toe luister ik wel eens naar de goede raad van mijn ventje. Af en toe, hé, niet altijd J

Zo gezegd, zo gedaan.  We liepen de brug in hoog tempo op, en bovenaan liet ik het tempo wat zakken om verder naar beneden te lopen, maar ik ben niet gestopt. Blijven lopen. Zo hebben we dat 6 keer gedaan. De hartslag ging ferm de hoogte in, maar dat mag hé.

En heb ik kunnen winnen? Natuurlijk niet. De laatste keer ging ik alleen tegen Wouter lopen. Ik was echt van plan om hem “er af” te lopen. Ik gaf alles wat ik had, liep tegen 14 km/u de brug op, maar hij bleef mij al lachend voor.  De mama kan niet meer winnen tegen de kindjes!

Straks trek ik er nog alleen op uit: minstens 16 km wil ik op mijn gemakske afleggen. Mijn muziekje op en lopen maar!

De volgende weken zal het vooral werken, lopen en feesten zijn. Er staan nog 2 communiefeesten en 1 trouwfeest op het programma. Een drukke maand mei.

Zeg, enneuh, lopertjes….als jullie in mei nog een wedstrijdje willen doen, vergeet onze Parel der Kempen niet op zondag 23 mei.

Afstanden: jeugdlopen + 4km + 8 km + 16km

 DAL_affiche_120110 A

 

09:58 Gepost door Sandy in Training | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Het doet deugd nog eens een blogje van je te lezen ! Brussel gaat je zeker lukken ! Die hartslag van 128 bij je duur lopen is echt geweldig ! Rob Veer heeft het jou dan toch wijsgemaakt gekregen om traag te lopen !! met lage hartslagen !! Je gaat hier volgens mij een vette pr lopen !!
En ja , motivatie is even belangrijk als gelijk welke manier van trainen ! Blijf zo positief ingesteld en maak een plan B , voor het geval er een nood situatie is opgedoken in brussel waardoor je tijd niet gehaald werd ! Geen zwart gat , maar gewoon overschakelen op plan B dan !!
Ik wens jou en al die gezellige " Dal lopers " veel succes ! Doe ze nog eens de groetjes van me !!

Gepost door: coach mario | 01-05-10

dan zie ik je misschien in Brussel. ik zou ook zo rond de 1u55 ofzo willen eindigen. zou zalig zijn! succes!!!

Gepost door: Jess | 01-05-10

Motivatie is inderdaad de helft van het werk, succes met de trainingen

Gepost door: Stofke | 01-05-10

Helemaal met coach Mario eens. Traag lopen levert resultaat.

Gepost door: Tiny | 01-05-10

10 mijl Parel der Kempen? Ik dacht dat dat Westerlo was ...
ek Heb eigenlijk wel zin ... 'k zal ne keer met de kalender moeten klappen ...

Gepost door: geert | 01-05-10

De commentaren zijn gesloten.