31-03-10

Zandvoort Circuit Run met het A-team van de Runner's World

Het is al woensdag. Hoog tijd om een verslagje te schrijven over de wedstrijd in Zandvoort met het A-team van de Runner’s World en de voorafgaande maanden!

Sinds Ramiro van de Runner’s World mij half oktober belde, had ik één doelstelling: 10 km afvallen en 12 km/u lopen op de Circuit Run einde maart 2010. Dat afvallen ging moeilijk. Zeer moeilijk. Niet omdat ik mijn best niet deed, maar –naar ik vermoed- omdat het dieet en het lopen op zich geen prikkel betekende voor mijn lichaam. Lopen doe ik al 8 jaar. Bovendien waren de schema’s van Rob Veer helemaal niet zwaar.

Gezond eten hebben we hier thuis altijd al gedaan. Alleen durf ik me al eens te laten gaan in de chocolade en de koekjes.  Dus lukte het afvallen bijna niet. Zeker niet met hindernissen als Sinterklaas en een jaarwisseling.  Bij de bijeenkomst eind januari stelde Carlien me voor om maaltijdvervangers te proberen. Medisch verantwoord spul dat enkel bij dokters en diëtisten in Nederland te verkrijgen is. En kijk: het werkt! Ik zie bij momenten scheel van de honger maar ik heb tenminste resultaat.

Natuurlijk had ik afgelopen zondag de pech om op het allerslechtste moment van de maand op de weegschaal te moeten. Vrouwen hebben al eens last van het vasthouden van vocht. Bovendien wilde ik voorkomen dat ik halverwege de wedstrijd met knikkende knieën 2 vitessen lager moest schakelen, dus had ik de laatste dagen mijn best gedaan om koolhydraten in voorraad te nemen. Dit festijn voor mijn vetcellen werd echter onmiddellijk opgemerkt door de weegschaal.  Alles opgeteld was het niet bepaald een goed moment om gewogen te worden, wetende dat dit gewicht als “resultaat” in het tijdschrift zou komen maar ach. Het bunkeren had echter wel resultaat qua loopprestatie, want geen enkele keer heb ik mijn benen voelen leeglopen, dus ik heb geen spijt van dat extra eten. 

De wedstrijd zelf dan. Ik was samen met mijn makkers Dirk, Luk, Isabelle en Tracy om 7 u ’s morgens (zomertijd!) vertrokken. We wilden alle risico’s van file en bijkomende stresstoestanden uitsluiten.  Na 2 uur vlot verkeer en gezellig gezwans onderweg waren we ter plaatse en konden we de andere teamgenoten ontmoeten in de bungalows van Sunparks. Omdat we wat tijd over hadden, waren wij met z’n vijven een stukje gaan wandelen richting strand.  Een beetje van het weer proeven om te kunnen beslissen welke kleren we gingen aandoen tijdens de wedstrijd. Lange broek? Korte broek? T-shirt? Lange mouwen? De straffe wind en vrij koude temperatuur deden mij besluiten om voor de lange broek en lange mouwen mèt Miep Miep Zoef-singletje te kiezen. Op het strand zagen we een vlag met “Sandy Hill” op. Toepasselijk J

Rond 12 u vertrokken we met z’n allen te voet naar het circuit. Het zag daar zwart van het volk. Wij mochten als echte VIP’s boven in de loge blijven tot 2 minuten voor de start. Dan werden we naar het allereerste startvak geleid. Luxe tot en met. Een fotograaf zou onderweg foto’s van ons trekken. We gingen direct de Tarzanbocht in, waarover we op voorhand al druk gespeculeerd hadden. Een naam die tot de verbeelding spreekt en sommigen hun fantasie prikkelde J Wel bijzonder om zo eens op een Formule 1-circuit te lopen. Het is lopen van binnenbocht naar binnenbocht als je de een schuine voetstand wil vermijden. Bovendien was er weinig tot niets vlak. Dus toch wel wat gas geven! Met Dirk en Luk als tempovaste hazen en Isabelle en Tracy als laterale bescherming was ik helemaal geflankeerd en in een perfecte positie gebracht.

Na 5 km gingen we het strand op. De eerste km ging nog redelijk goed maar toen…man, man, man. Vanaf dan was het 1,5 km ploeteren in los zand. Het was springtij dus er was geen strook hard zand meer over. Je kon totaal niet afzetten, enkel maar proberen er voor te zorgen dat je je voeten niet omsloeg en dat je er in slaagde om je been hoog genoeg op te heffen om de volgende stap te kunnen nemen. Bovendien was het opboksen tegen een hele straffe wind die pal op kop zat. Af en toe keek ik naar de sliert mensen voor me in de hoop dat ze al stilletjes naar links opschoven, wat zou willen zeggen dat het einde van dat verdomde strand eraan zou komen, maar niks hoor. Ze bleven rechtdoor gaan. Dirk keek op tijd achteruit om te zien of ik nog volgde. Op een gegeven moment voelde ik mijn dijspieren trekken van aan mijn knie tot aan mijn heupen. Hard labeur. De hele tijd dacht ik: “aan alles komt een einde, dus aan dit vervloekte zand ook. Volhouden. Nog efkes.”  Toen begonnen de mensen naar links uit te wijken. Yes! Echter, voor ik vaste grond onder mijn voeten voelde, was het toch nog lang ploeteren. Ten langen leste was het einde daar. We moesten een kort zeer steil stuk omhoog. Om even te bekomen besloot ik dat stukje te stappen. Gezien het “looptempo” van de meeste deelnemers daar, zou ik met dat wandelen niet veel tijd verliezen. Als je dan terug op stenen mag lopen, gaat het precies vanzelf.  Opnieuw ging de snelheid richting 11 km/u en er over. In Zandvoort zelf was het weer klimmen en dalen . Veel horizontale stukken waren ons niet gegeven, buiten het strand. Na een kleine versnippering op het strand, waren we opnieuw in ons groepje van 5. En zo liepen we richting finish. 2 km voor het einde kwamen we Herman tegen, een ander A-team-lid. Na wat wederzijdse aanmoedigingen werd het tempo opgedreven. De laatste honderden meters gingen we sneller en sneller. Ik kreeg precies vleugels. Op een gegeven moment keek ik naar mijn Forerunner: 13,5 km/u. Ik kreeg er bijna de slappe lach van. Hoe ongeloofwaardig en hoe absurd. Maar het ging. Nee, het liep!  Na exact 1u en 7 minuten liepen we de matten over. Zeer tevreden. Allemaal.

Zonder strand en op een vlak parcours hadden we daar zonder twijfel nog een paar minuten kunnen afdoen! Achteraf zag ik dat mijn gemiddelde hartslag verbazend laag was (voor mijn doen): slecht 172.

We gingen direct door naar de loges, waarna ik snel naar de bungalows wilde gaan om te douchen. Echter de fotograaf wilde nog foto’s maken van alle A-team-leden tesamen, dus moest ik blijven wachten. Ondertussen was ik al danig afgekoeld en was ik waarschijnlijk zo hard aan het bibberen dat René van de Runner’s uit medelijden een banaan bracht, zijn jas aanbood en bezorgd een kop thee aanraadde. Na de foto’s (waarbij ik onder andere in horizontale positie voor de anderen op de koude ondergrond moest gaan liggen) mochten we dan richting bungalows gaan, waar het aanschuiven was voor de douche, maar ondanks het feit dat het snel moest gaan, deed het ferm deugd.

Dan nog even bij Carlien op de pijnbank, uitgebreid afscheid nemen van alle andere kandidaten en dan konden we terug richting thuis.

Zandvoort liet ons niet snel gaan, want het was 1 uur filerijden voor we aan de snelweg waren. Dan nog 2 u voor we echt thuis waren.

Ik heb me reuze geamuseerd met mijn vrienden. Het was een supergezellige dag met veel gelach en veel plezier. Helaas zijn niet alle grappen voor publicatie vatbaar, anders had ik jullie kunnen laten meegenieten J

Ben nu wel eens benieuwd naar de foto’s. Die zullen pas in de mei-editie van de Runner’s verschijnen. En daar stopt dan mijn bescheiden BV-schap J

Oh ja, ik kwam als 3e A-teamlid over de streep, en als eerste vrouw. Zonder al te veel te verklappen mag ik volgend tabelletje wel laten zien:

Afstand: 12 km

A-team lid 1 (M)

59 min

A-team lid 2 (M)

1u 06 min

Ikke

1u 07 min

A-team lid 3 (M)

1u 08 min

A-team lid 4 (M)

1u 17 min

A-team lid 5 (V)

1u 18 min

A-team lid 6 (V)

1u 25 min

 foto14

 

14:20 Gepost door Sandy in Wedstrijd | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Super ! Wat een leuk verslag en wat een mooie tijd heb je neergezet ! Ik kon de voorbije maanden de runner niet vlug genoeg in mijn handen krijgen om jullie avonturen te lezen :-)

Gepost door: Chris | 31-03-10

Las al bij diverse lopers dat het een pittig wedstrijdje was. Een prima resultaat van je.

Gepost door: Tiny | 31-03-10

jawadde ... da's een serieuze prestatie. Volgende keer in Lier pak ik jou als haas!

Gepost door: geert | 31-03-10

Ik volgde reeds alles via de Runners, was heel benieuwd naar het eindresultaat en het mag gezien worden, prachtprestatie, proficiat !!!

Gepost door: Stofke | 01-04-10

Wow Knappe prestatie, en afgaande op het verslag moet het ook een fantastische ervaring geweest zijn.

Gepost door: Marc | 02-04-10

Mooi gedaan hoor, ben ook benieuwd naar de foto's! Groetjes

Gepost door: Wendy | 03-04-10

Proficiati met je geweldige prestatie !! Je hebt echt fantastisch gelopen op Zandvoort.

Gepost door: Bjorn Paree | 05-04-10

De commentaren zijn gesloten.