10-12-09

Ik ben GEEN watje!

geen watje
Nochtans twijfelde ik daar deze namiddag even over.

We waren met de collega’s vanmiddag bij de Pizzahut gaan eten. Néé, ik heb geen pizza gegeten maar een slaatje. Dus ik was een half uurtje later thuis dan gewoonlijk.

Wat zou ik deze namiddag gaan doen? Gisteren heb ik tot 21 u staan schrobben en wassen en plassen, maar mijn huisje is weer piekfijn in orde. Omdat ik zelfs de garage geschuurd had, vond ik dat ik daar geen vuile auto in kon zetten, dus ben ik deze namiddag voor de allereerste keer in mijn leven naar de carwash gereden. Ik zat daar als een echte kleuter al glimlachtend te genieten van de grote borstels die mijn auto proper maakten. En aangezien onze auto een glazen dak heeft, kon ik de borstel zelfs vrij lang volgen. Na een paar minuten was de klus al geklaard! En anders duurt het uren als ik het zelf doe. En zijn mijn kleren meestal natter dan de auto. Dit is voor herhaling vatbaar, amai nog niet!

Toen kwam ik thuis. Ik wist dat mijn schema een half uurtje lopen voorschreef, maar ik had ab-so-luut geen zin om te vertrekken. Ok, auto van binnen stofzuigen dan. De hele tijd was ik in gesprek met mezelf. Waarom ik eigenlijk wel moest gaan, maar ook waarom ik eigenlijk vond dat ik ook wel eens mocht thuis blijven. Dat ik dat wel verdiend had na al dat gejakker de laatste dagen. Maar ook dat ik mezelf dan echt een loser zou vinden, een watje, een flauw bees. En dat dat hoogstwaarschijnlijk dagen aan een stuk schuldgevoel zou teweegbrengen in mijn koppeke. Dus heb ik de knop omgedraaid, mijn verstand op nul gezet en de loopkleren aangedaan. Muziek in de oren en lopen maar!

Als eerste nummer kwam AC/DC voorbij met “Anything goes”. Dat kon geen toeval zijn.  Eens ik aan het lopen was, genoot ik met volle teugen van het opboksen tegen de wind, en natuurlijk was ik ook wel een beetje fier op mezelf dat ik toch weer karakter had getoond. 40 minuutjes lopen zijn weer in the pocket.

Ik was net op tijd thuis om vlug te douchen alvorens ik ons mannen van ’t school moest gaan halen, daarna nog boodschappen doen en dan….de kerstboom zetten. Ik heb geholpen om alle spullen van zolder te halen, hem ineen te zetten en de lichtjes er in te hangen. Het overige versierwerk heeft Robin grotendeels op zich genomen. ’t Is mooi dat hij er staat, en ik kan de gezelligheid wel appreciëren die die boom en zijn lichtjes met zich mee brengt, maar evengoed ben ik altijd wreed, wrééd content als ik hem terug mag afbreken. J

19:33 Gepost door Sandy in Training | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Leuk als de boom er staat maar ook weer leuk als die weg is. Hier is dat precies hetzelfde! Watje? Geen sprake van!

Gepost door: Tiny | 10-12-09

Watje... Jij bent inderdaad alles behalve een watje! Ipv een smeuïge pizza een slaatje eten bij de pizzahut,van de week alle dessertjes aan je neus voorbij laten gaan en dan nog gaan lopen door weer en wind getuigt van veel moed en karakter!

Gepost door: Nan-c | 11-12-09

AC/DC ; wie daar naar luisterd is zeker geen watje ! Dat is gewoon stoer & heerlijke loop muziek.

Gepost door: Bjorn Paree | 12-12-09

Je bent een bezige bij .. kan wel deugd doen als alles proper is. En, je bent geen watje .. moet af en toe eens kunnen.
Een kerstboom is altijd leuk, maar ook ik zal blij zijn al ie weer weg is .. Een nieuw jaar en dan aftellen naar de zomer !!!!

Gepost door: Edith | 13-12-09

De commentaren zijn gesloten.