16-11-09

Herinneringen

Vincent 2
Gisteren was mijn petekindje Vincent hier. Mijn zus zette hem op de grond en liet hem los. Hij bleef parmantig staan. “Kan hij al lopen?,” riep ik verwonderd uit. “Maar ja gij, al een paar weken!” En daar stond de kleine man.

In mijn beleving is hij nog maar pas op deze wereld, maar toch loopt hij al rond. Wat gaat de tijd snel. Pfff…

Op een gegeven moment pakte ik hem op om eens goed te knuffelen. Hij hield zijn kaak tegen mijn kaak en bleef stil liggen. Ik bewoog een paar keer stilletjes met mijn hoofd en zei “boeboeboe”. Hij moest ermee lachen, en ik nog veel meer. Ik ging terug achteruit om zijn lachende gezichtje te zien, maar hij kwam terug met zijn kaak tegen mijn kaak liggen. Dus nog een paar keer “boeboeboe” gedaan. En hij maar lachen. Toen “hapte” ik hem in zijn nek, en kraaide hij van plezier. Zo ontzettend, ontzettend schattig! En ik kan er zo van genieten om hem te knuffelen.

Ik vroeg me gisteren af waar de tijd is gebleven dat mijn eigen jongens zo klein waren. Ik kan het mij gewoon niet meer voorstellen. Precies of de tijd heeft mijn herinneringen meegenomen. Nochtans zat ik 8 jaar geleden zelf met een pasgeboren boeleke op mijn schoot. Het wordt hoog tijd om de fotoalbums boven te halen en de filmkes van vroeger opnieuw te bekijken!

Als we dan toch de nostalgische toer opgaan, doe ik graag nog een duit in het zakje met dit wondermooie nummer van Milow:

I made the call just too late
At the end of May
I just thought I could wait
For one more day
In the time that passed
You went down so fast
You went down so fast

Out of my reach, out of my hands
I didn't understand
I would have changed all my plans

An empty house, a setting sun
At four a.m.
Some battles fought are battles won
But this ain't one of them
One more shadow cast
You went down so fast
You went down so fast

Out of my reach, out of my hands
I didn't understand
I would have changed all my plans
I would have changed
Out of my reach, out of my hands

Now the leaves are turning brown
I watch 'em blow
Where the earth pulls them down
I let you go
As your breath unwinds
Through the restless pines

Out of my reach, out of my hands
I didn't understand
I would have changed all my plans
I would have changed
Out of my reach, out of my hands
I didn't understand
I would have changed all my plans
I would have changed

21:42 Gepost door Sandy in Muziek | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

de tijd vliegt nog een paar jaar geduld en je hebt terug klein mannen, zei het voor slechts 25% bestaande uit jouw DNA :-)

Gepost door: geert | 17-11-09

hela, moet daar niet meer gelopen worden ?

Gepost door: Guy | 17-11-09

Zalig hé, die klein mannen. En nochtans ben ik heel blij dat ze hier wat zelfstandiger aant worden zijn, vandaag zelfs de tutbekers het huis uit gesmeten, nu hebben ze elk hun Cars sjat! ;-). Grt

Gepost door: Wendy | 18-11-09

De commentaren zijn gesloten.