15-09-09

All we need is just a little patience

Vorig jaar, ergens in september, ben ik eens een blogje begonnen met de woorden: “doemme, doemme, doemme!” Aanleiding was het loopverbod dat de dokter me wegens wondroos aan mijn been. We zijn nu 1 jaar verder en ook nu zeg ik: DOEMME, DOEMME, DOEMME!!!Vrijdag ben ik wakker geworden met een pijnlijke voet. Zomaar out of the blue.

2 weken daarvoor werd er ruim 50 km gelopen op 7 dagen tijd.  De duurloop van 18 km werd er onverwacht eentje van 21 km, en wel aan een behoorlijk tempo maar dat ging goed. Ook de interval van vorige woensdag en het loslooprondje van donderdagavond gingen vanzelf. Woensdag na de interval voelde ik precies iets protesteren in mijn linkerkuit, maar dat was donderdag weg. De wedstrijd die ik zaterdag gepland had, zag ik helemaal zitten. Maar de pijnlijke voet besliste er anders over. In een ultieme poging heb ik mijn loopschoentjes zaterdagmorgen toch aangedaan om van aan onze achterdeur tot de garage in onze tuin te lopen, maar nee hoor, dat ging echt niet. Ik heb dan tijdens de wedstrijd maar met mijn maatjes meegefietst en waterdrager gespeeld.

Ik had in het begin nog goede hoop dat de pijn zou weggaan zoals ie was gekomen, namelijk “vanzelf”, maar helaas. En dat 4 weken voor de halve van Eindhoven! Dju toch. De dokter vermoedt een ontsteking ergens laag in het enkelgewricht, dus sinds vanavond ben ik aan de ontstekingsremmers. Nu maar hopen dat die goed en snel hun werk doen. In het andere geval dacht de dokter aan een stressfractuur maar dat leek hem eerder onwaarschijnlijk gezien de locatie van de pijn. Afwachten dus…en NIET LOPEN. Grrr.L

Als ik nu nog op een boomwortel was getrapt, of mijn voet had omgeslagen, zou ik het nog kunnen begrijpen. Maar ik herinner me niets speciaal van die trainingen. Gaan slapen met een gezonde voet en opstaan met een pijnlijke voet, daar is mijn verstand te klein voor. Ok, ik beschik ook niet over veel hersencellen ;-) maar dan nog. Ook heb ik geen historie van een blessure aan die voet, buiten het teengewricht dat af en toe was protesteert wegens het syndroom “hallux valgus”, maar dat gewricht is al maanden braaf.

Dus wat is de oorzaak? Yo no lo se, I don’t know, nescio, je ne sais pas, ich weiss es nicht. Met andere woorden: ik weet het niet. Maakt ook niet veel uit, het resultaat blijft hetzelfde: gedwongen rust en geduld. En laat dat laatste nu net iets zijn dat ik niet echt heb….

patience

19:42 Gepost door Sandy in Training | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Tjee wat supervervelend Sandy. Snel beterschap gewenst.

Gepost door: Tiny | 15-09-09

geen paniek !! Een weekje niet lopen en ontstekingsremmers doen wonderen ! Veel ijs leggen he !
Hou me op de hoogte he !!

Gepost door: coach mario | 16-09-09

Hou de moed erin. Hopelijk doen de ontstekingsremmers snel hun werk en kan je rap weer aan de slag.

Gepost door: Herman | 21-09-09

De commentaren zijn gesloten.