13-08-09

Slecht gevoel versus goed gevoel

Ik snap er niks van.

Zondag moesten we 14 km lopen tegen 9,6 km/u. Het werd 9,4 km/u. Voor mij is dit een tempo dat kan tellen.

Het ging langs geen kanten. Vanaf het begin voelde het alsof ik keihard aan het lopen was. Ik had geen adem over om iets te vertellen. Als Nancy en Tracy er niet bij hadden geweest had ik op km 5 gewoon gestopt, even gerust en dan op mijn gemakje verdergelopen. Maar ja, zo komen we er niet, hé. Dus ik heb tegen mezelf gezegd: “Breugelmans, niet zeveren maar lopen! Dit kan je nog niet ‘afzien’ noemen. Op een wedstrijd zie je af. Dit is nog maar spielerei.”  En vanaf km 7 begon het te beteren, ik kwam er door. Raar.

Ik had wel vrijdag, zaterdag en zondag elke dag 20 km aan een goei tempo gefietst, maar dat is toch niet echt om over naar huis te schrijven, hé. Veel invloed mag dat toch niet hebben?

Het was zondag bovendien de laatste dag van 3 weken verlof, dus ik wat goed uitgerust en goed uitgeslapen.

 

Dinsdag was het een gewone training met de club op de bergjes. Niets speciaals te vermelden, buiten bibberende knieën aan de rustpauze wegens suikertekort. Een druivensuikertje hielp.

 

Vandaag moest ik 8 km tegen 9,2 km/ lopen. Toen ik me aan het omkleden was, moest ik constant geeuwen. Ik dacht nog dat ik beter in bed kon kruipen ipv te gaan lopen. De eerste werkweek en het opnieuw vroeg opstaan begint zijn tol te eisen. Ik liep deze keer alleen, met mijn muziekje op. Het liep als een fluitje van een cent!

Ik haalde met gemak een gemiddelde van 9,6 km/u. En dat terwijl ik bij wijze van spreken half slapend ben vertrokken. De late avondzon scheen over de maïsvelden. De weiden hadden een mooie groene kleur. En ik liep helemaal alleen op achterafpaadjes, genietend van elke seconde, van de prachtige omgeving, … Ik weet niet waarom, maar op dergelijke momenten krijg ik een echte energieboost. Op die momentjes bekruipt me de gedachte “dat het allemaal wel in orde is met deze wereld” J Pas op, dat duurt meestal niet lang…als ik weer thuis ben en de mand strijk zie staan, sta ik terug met beide voetjes op de grond en kan ik alleen maar een diep zuchten J

 

Soit, ik snap niet waarom het lopen soms zo slecht gaat en soms zo goed. En dat terwijl de omstandigheden net het tegenovergestelde doen verwachten.

Het is omdat er morgen langere intervallen op het programma staan, dat ik me vandaag wijselijk aan de 8 km heb gehouden, anders had ik er met plezier nog een paar km bijgelapt.

 

Nu is het bedtijd. Sloppel!

 

23:33 Gepost door Sandy in Training | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Toen ik het word geuwen las , toen dacht ik dadelijk ,, " nu gaan ze ze ook al op de training moeten waker houden . :-)

Gepost door: coach mario | 14-08-09

Als je daar nu eens een verklaring voor had. Dan waren er velen uit de brand!

Gepost door: Tiny | 14-08-09

Ik snap het (denk ik) wel ; je schrijft

"Het was zondag bovendien de laatste dag van 3 weken verlof, dus ik wat goed uitgerust en goed uitgeslape"

In de weken dat je verlof hebt zak je uit je ritme en daardoor ben je wel ontspannen maar zo is het lichaam ook en dat moet dan wennen als je gaat hardlopen. Wanneer je weer lekker in je ritme bent zal het hardlopen ook weer beter gaan. Ritme in het hardlopen is belangrijk !!

Gepost door: Bjorn Paree | 15-08-09

Dat vind ik juist zo leuk aan lopen, je kan je een hele dag zo vermoeid voelen en het lopen kan dan zo goed gaan, maar omgekeerd kan ook en dat is dan zoo demotiverend, maar daar moeten we ons boven zetten en denken volgende keer beter!

Gepost door: Wendy | 16-08-09

Als ik heel moe aan een training begin is mijn hartslag ook heel laag en loop ik eigenlijk de beste trainingen, nadien voel ik me terug kiplekker maar ja niet iedere training is dezelfde, mocht het altijd als een fluitje van een cent gaan het zou ook niet normaal zijn hé...

Gepost door: Stofke | 19-08-09

De commentaren zijn gesloten.