05-07-09

Estafettemarathon Rijkevorsel

Om nog even terug te komen op mijn trouwkleed:

@Wendy: hierbij een foto van 13 jaar geleden

trouw 96 sandy3

 @ Guy: mijn kleed zat toen effectief een beetje losser, maar hierbij een close-up foto om te bewijzen dat ook toen de rug van het kleedje “open” was, en dat dat dus niks te maken heeft met het feit dat ik de knopjes niet zou dicht krijgen. J

 trouw 96 sandy 2jpg

Ook nog een geweldige foto van onze bruidskindjes….in de regen.

trouw 96 bruidskindjes 

Gisteren was het dan zo ver: de estafettemarathon. Er zouden 2 ploegen van onze club deelnemen die qua snelheid aan elkaar gewaagd zouden zijn. Spannende strijd dus. Echter, door ziekte moest één van onze loopsters vervangen worden. Guy werd als chinese vrijwilligere gekozen en prompt omgedoopt tot “Lilietje”. Ah ja, je bent een “Mall’se Dame” of niet, hé.  Omdat Guy een snelle loper is, hadden we er goede hoop in dat hij ons op een voorsprong zou brengen en we de andere ploeg de loef zouden kunnen afsteken.  Maaarrrrr….’s Morgens had Luk me al verwittigd dat in zijn ploeg Inge zou vervangen worden door haar man, Dirk, ook een wreed snelle loper. Maar bij Luk weet je nooit of die een grap maakt of serieus is. Achteraf zei hij mij dat het een grap was, maar wie zag ik in looptenue in Oostmalle staan ’s avonds? Dirk verdorie! Daar gingen onze kansen!

Guy had me telefonisch verwittigd dat hij ons op 10 minuten voorsprong had gezet. Die voorsprong bleef behouden toen ik moest vertrekken. Mark en ons mannen en onze vaste begleidster, Karin, fietsten met me mee. 7 km in volle zon, op één lange rechte baan…pfff, het was afzien. Mijn hartslag steeg al snel tot boven de 180. Mijn snelheid zag ik gestaag naar beneden gaan….dat ging niet goed komen. Bijna in St-Lenaerts verwittigde Robin me: “mama sneller, hij komt eraan!” Robin was zelfs van plan om, zoals we al lachend hadden gedreigd, Dirk wat te gaan hinderen met zijn fiets. Plots voelde ik een hand op mijn schouder: “Sorry hé mateke” en daar ging Dirk me vlotjes voorbij. Ik kon alleen maar eens luid vloeken. Mijn hartslag zat inmiddels aan 190, ik kon echt niet meer sneller. Dus toen ik aan de wisselplaats aankwam was Luk al kunnen vertrekken. Ik kon nog net “sorry” tegen Nancy zeggen en ze stoof weg… Ik vond het echt spijtig dat ik onze voorsprong zo uit handen moest geven, maar zelfs al had ik 12 km/u gelopen, dan nog had Dirk me ingehaald met zijn 17 km/u.

Samen met Dirk ben ik dan naar Rijkevorsel gereden met de auto, waar we Luk en Nancy konden binnenhalen. Luk had een knappe 13 km/u gelopen, en Nancy kwam enkele minuten later al aangestormd. Onze eindtijd: 3u 40min. Dus 5 minuten sneller als vorig jaar, allemaal dankzij Guy, ik bedoel Lilietje, die ons een geweldige start had gegeven.

Achteraf hebben we nog een paar uur met een goei pint gezellig op terras gezeten, beetje gediscussieerd, maar vooral héél véél gelachen. Leuke afsluiter van een leuke avond.

Ik was van plan om morgenavond met onze papa mee te lopen in Tessenderlo, maar ik ga moeten passen. Vrijdagavond in het park in Halle heb ik een steek gehad van één of ander insect. Ik dacht een gewone mug, maar zaterdag reageerde mijn been nogal extreem. Grote rode gloeiend hete vlek rond de beet, en een trekkerig gevoel in mijn kuit. Ik kon er zeker nog mee lopen, maar vreesde dat dit weer op “wondroos” ging uitdraaien, zoals vorig jaar. Na de douche gisterenavond heb ik mijn been aan de mensen van het rode kruis laten zien, die me aanraadden om zo vlug mogelijk een dokter te bezoeken. Vanmorgen was de rode vlek uitgebreid naar mijn enkel toe, voelde de plek nog altijd gloeiend heet en was de zwelling nog erger. Dan maar naar de dokter van wacht geweest die me antibiotica heeft voorgeschreven, omdat het anders zonder twijfel weer op wondroos zou uitdraaien.  De huid van mijn kuit staat nu zo gespannen en is zo warm, precies of de kuit staat op ontploffen. En jeuken dat dat doet, maar als ik er dan aankom doet het zeer…Ik heb deze namiddag maar veel ijs gelegd en dat verlicht wel wat. Ach, er zijn erger dinges in ’t leven, hé? Hopelijk is het tegen dinsdagavond al een pak beter zodat ik toch kan gaan trainen.

See you!

 

19:06 Gepost door Sandy in Wedstrijd | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Estafetteloopjes zijn wel zo leuk. Je been tja da´s een stuk minder! Beterschap!

Gepost door: Tiny | 05-07-09

Rijkevorsel Sandy,

Uiteindelijk waren onze ploegen gisteren toch ongeveer even sterk: 5 min. op 42 km is te verwaarlozen.
Wanneer Lilietje haar benen geschoren had, hadden de verschillen kleiner of onbestaande geweest.
Wat de foto betreft: nog steeds hetzelfde vriendelijke gezicht

Gepost door: Luk | 05-07-09

We hebben als team een hele mooie prestatie neergezet en vooral heel veel plezier gehad! Niet vergeten te vermelden dat de andere ploeg - letterlijk - wat meer mankracht had :-)

Gepost door: Nancy | 05-07-09

Hopelijk word het vlug weer normaal met uw kuit...vervelend hé zoiets. Jullie hebben dat prachtig gedaan op de estafette. Proficiat.

Gepost door: natalie | 06-07-09

Hoi Sandy, knap dat je weer in je trouwjurk past. Maar dat kan ook niet anders met zoveel trainingsarbeid. Ik zie dat je van plan bent om te gaan knallen in Eindhoven, en dan ook om onder de twee uur te gaan. Succes met de voorbereidingen. Misschien zie ik je daar als ik fit genoeg ben.
de hardloopgroetjes uit Ede, Holland

Gepost door: Eugène | 06-07-09

OOh, mooie foto's zeg, die bruiskindjes zagen er zo schattig uit met hun voetjes in de modder! Lijkt mij echt leuk zo'n estafette, ga dat volgend jaar toch ook eens proberen mee te doen! Jouw kuit doet mij denken aan vorig jaar die spinnenbeet, ik hoop dat je er snel van verlost bent!

Gepost door: Wendy | 07-07-09

leuke foto's ! En knap gedaan op de estafette !

Gepost door: Chris | 10-07-09

STRALEND Ge ziet er nog altijd even goed uit.
leek heel leuk dat lopen . zeker de afterparty

Gepost door: coach mario | 11-07-09

De commentaren zijn gesloten.