21-06-09

Nieuw leven

Vrijdag heb ik met mijn matekes de stratenloop in Brecht meegedaan. Net als vorig jaar koos ik voor de 3 km. Dat is een korte doodstrijd. Duurt maar een kwartierke. Ik had gehoopt toch nog een snelheid van 11 km/u te halen. Met het weinig trainen de laatste weken, en vooral omwille van weinig kwaliteitsvolle trainingen, zou er niet méér in zitten. Voor de start kwam ik Elastimam, Homer, Stefke en coach Mario tegen. Ik was blij om Mario eindelijk aan onze Miep-Miep-Zoef-meute te kunnen voorstellen, want velen hebben vorig jaar mijn schema mee gevolgd. Daar hoorde natuurlijk een foto bij J 

MMZ2

Om 7 uur werden we weggeschoten. Ik zag Elastimam en één van haar zonen voor mij lopen. Ik dacht nog: “als ik die kan volgen, ben ik verdomd goed bezig”. Eén kilometer lukte me dat inderdaad. Ik trapte al op mijn adem, maar Elastimam zag ik nog vrolijk tateren. Toen moest ik ze laten gaan. Mijn matekes liepen wel in mijn buurt. Nancy en Marjo voor mij, Isabelle en Tracy achter mij. Het laatste stukje in het park vind ik wreed lastig: veel bochten dus telkens vertragen en terug optrekken. Dat is ook duidelijk aan mijn snelheid te zien: 

snelheid

Maar al bij al ben ik toch tevreden dat ik nog 11,8 km/u gehaald heb. Exact dezelfde snelheid als vorig jaar. En als je dan ziet waar ik eindig in het klassement, is dat toch nog niet zo slecht, hé.

uitslag sandy

Na de douche mochten we onze andere matekes gaan aanmoedigen die voor de 9,5 km gekozen hadden. We kozen een plekje in het park waar ze ons 2 x passeerden. Zoals gewoonlijk liepen de meesten schitterende tijden. Ze zijn dan ook niet voor de niks de echte “snelle” van onze club. Maar ook Lieve, Theo en Dirk zetten een prestatie van formaat neer: zij haalden meer dan 12 km/u! Dikke proficiat mannen en vrouw! Ik doe het jullie niet achterna! Na de wedstrijd verzamelden we voor een welverdiend fritje met stoofvlees en een goei frisse pint.

Normaal gezien ben ik zaterdag- of zondagmorgen niet makkelijk uit bed te krijgen, maar deze zaterdag was dat anders: ik ging namelijk met mijn allerliefste frindinneke Nancy shoppen in Breda! Een hele dag winkel in, winkel uit. Wij vrouwen vinden dat zálig! ’s Avonds wachtte er mij thuis nog een aangename verrassing want ik kreeg totaal onverwacht een boeketje rozen van mijn 3 mannen! Wat een thuiskomst!

Deze namiddag gingen we met zijn vieren fietsen. Mark wist nog een ijsjesboerderij enkele dorpen verder, en dat is toch altijd een plezant doel voor ons mannen om naartoe te fietsen. Onderweg waren we getuige van een uiterst vertederend tafereel: in een wei was een koe net bevallen. We stopten en zagen het kalfje moeite doen om voor de eerste keer op zijn 4 pootjes te gaan staan. Wankelend en bibberend is het hem toch gelukt. De wonderen der natuur…. Op de terugweg wilden ons mannen natuurlijk opnieuw stoppen om het kalfje te bewonderen, maar het tafereel was iets minder vertederend toen ze merkten dat de koe op de nageboorte aan het knabbelen was, die ze af en toe omhoog zwiepte zodat het hele geval duidelijk te zien was. Tja, ook dat is de natuur…

Na 33 km waren we thuis, waarvan we toch 14 km windop hebben gefietst.

Ik had gepland om vanavond met mijn voetjes omhoog in de zetel te gaan zitten maar vlak na het eten vroeg onze kleinste patat of ik nog eens met hem wilde gaan lopen.

-“Mama, wanneer gaan wij nog eens samen lopen?”

-“Binnenkort zullen we dat nog eens doen, hoor Wouter.”

-“Sebiet?”

-“Nee Woutertje, ons mama is moe, ik heb daar nu echt geen zin in.”

-“Jij zegt altijd wel dat we eens gaan lopen, maar als ik dan vraag om te gaan lopen heb jij geen zin of geen tijd…het is altijd hetzelfde!”

Ik keek eens met een vermoeide blik naar Mark aan de overkant van de tafel, maar die kon  nog net al lachend achter zijn tijdschrift wegduiken. En wat doet de mama in dat geval? Juist: de loopkleren aantrekken en vertrekken. We hebben 6 km op het gemakske gelopen. Hij wilde zijn “afstandsrecord” verbreken en stond erop om hier thuis nog een toerke rond het pleintje te doen, dan wist hij zeker dat hij verder had gelopen als de vorige keer.  Onderweg vertelde hij me dat hij volgend (school)jaar toch niet gaat voetballen, maar liever op atletiek wil blijven. Daar ben ik heel blij om, want hij kan ook echt wel lopen.

Dus vandaag heb ik 33 km gefietst en 6 km gelopen. Ik hoop dat ik op die manier genoeg boete heb gedaan voor de 2 bollen ijs die ik vanmiddag gegeten heb J

21:31 Gepost door Sandy in Wedstrijd | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Mooi weekend !!! Tof dat jullie erbij waren in Brecht. Je hebt echt knap gelopen.

Gepost door: Edith | 21-06-09

Goed van die klein mannen dat ze moeder weer aan 't lopen te krijgen

Gepost door: Tiny | 21-06-09

Knap gelopen hoor Sandy... mooi dat de zin in het lopen terug is.

Gepost door: natalie | 21-06-09

Da loopt en fietst hier allemaal vlotjes precies!

Super!

Gepost door: InvormTinneke | 21-06-09

Als de zin voor het lopen terug is komt de rest vanzelf, mooie tijd gelopen hoor...

Gepost door: Stofke | 22-06-09

Bijna 12/u, dat is niet traag hoor.
Goed gelopen.

Gepost door: Spencerwoman | 22-06-09

Goe gelopen in Brecht!! En die bollen ijs zijn al helemaal opgesport hoor ;-).

Gepost door: Wendy | 22-06-09

goe gelopen ! Die bollen ijs heb je wel verdiend ! Knappe bende heb je daar ! Breng je die niet allemaal mee naar mol op 6 sep. ? Da kletske op uw poep ......ik ze'n veul te verlegen !! :-)

Gepost door: coach mario | 23-06-09

De commentaren zijn gesloten.